Archive for February, 2010

He Strange!

Boy says : Σήμερα κάνω τις honors,όπως λες και εσύ και ξεκινάω.Έξω βρέχει quelle surprise,μια βδομάδα έβριζα στο blogακι μου τον καιρό αλλά δεν αντέχεται.

Μισή ώρα στο κινητό να εξηγείς σε αμερικανάκια πως γίνονται οι γεμιστές,και πως είναι οι πιπεριές στα αγγλικά και πως τους λες να βγάζουνε τους σπόρους από μέσα.

Γίνεσαι μούσκεμα μέχρι να γυρίσεις στο σπίτι,μέσα το Leave me Alone κοντομάνικο και μετά λες γιατί αρρωσταίνεις συνέχεια.

Και στο κινητό να συνεχίζουνε,δεν μπορέσαμε να συνεννοηθούμε για τα πεινιρλί της μαμάς,κρίμα.Πολλές άγνωστες λέξεις.Κάπου κάπου θα νταβλιαστώ στον ύπνο ελπίζοντας για ωραία πράματα.What do YOU think?

Girl says: ΜΗΝ ΑΚΟΥΩ ΓΙΑ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ!!!

πριν έγραφα για μύξες κλπ κλπ

μόνο που εγώ αρρώστησα από άγνωστες,μέχρι τώρα,αιτίες.

Αυτά είναι…

έχω αλλάξει και σκουλαρίκι στη μύτη και κάθε φορά που την φυσάω πονάω

γαμω τις μυγιάγγιχτες γκόμενες που είμαι…

πονάει ο εγκέφαλος μου και είμαι ένα στάδιο πριν τη λοβοτομή.

Από βδομάδα back to corfu και πρέπει από τώρα να χαλυβδώσουμε τα νεύρα μας για τις βροχές που έρχονται…

Αμήν.

Καλό βράδυ καλά  μου παιδιά…σας αφήνω και πάω να φτερνιστώ με την ησυχία μου.

Au revoir

(Either JavaScript is not active or you are using an old version of Adobe Flash Player. Please install the newest Flash Player.)

So says we

Girl says: OBSERVE THE COMEBACK

μετά από βδομάδες απουσίας επιστρέφουμε δυναμικοί και ξεκούραστοι(εγώ at least)

το χωριό να είναι καλά που προσφέρει απλόχερα ορειβατικές διαδρομές και μονοπάτια για εμάς τους ριψοκίνδυνους!

Τώρα γύρισα στην Αθήνα και όλα φαίνονται εντελώς μα παντελώς διαφορετικά

και με τη σκόνη αυτές τις μέρες

γαμησέ τα!

Αύριο ξεκινάω και δουλειά…για 5 μέρες

τουλάχιστον θα αποζημιωθούμε αδρά για τον κόπο μας!

Σήμερα έχω τσακίσει όλα τα γλυκά…ένα παγωτό με μπανάνα, σοκολάτα και καρύδια και  ο καλός delivερας μου άφησε και μία υπέροχη πάνινη τσάντα της εταιρείας παγωτού.

Gotta love Ben and Jerry’s!!!

Kάτι σοκολατένια chips τάχα μου και κάτι άλλα σκατολοίδια…

Whatever…

Ωστόσο δίνουμε τροφή στο μυαλό!

Σήμερα είδα την ταινία “η δασκάλα του πιάνου”.

Ο ξένος τίτλος είναι “La pianiste” νομίζω.

Ωραία με ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία αλλά εντελώς κουφή.(το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν)

Τι έχεις να πεις αγαπητέ;

Χμμμ….τι να πω αγαπητή;Έχω προγραμματίσει και εγώ χωριουδάκι σε κανά 15 μερο,με φαγιά,παρέα και musique,να πηγαίνουμε βόλτες στον Αϊλιά και στα μπουχάρια-έτσι τα λένε στο χωριό,βραβείο της Unesco,τι να κάνουμε.

Να χουχουλιάζεσαι αιώνια στο κρεβάτι κάτω από τα παπλώματα,να μου φύγουνε και μένα οι τεράστιοι μαύροι κύκλοι και οι αλλεργίες κάτω από τα μάτια,να μουμουδίσει το δερματάκι μου.Ναι,αγαπάμε τα χωριά μας όσο αγαπάμε και τις ωραίες μεγαλουπόλεις.Και τις γιαγιάδες μας,τις γλυκούλες μας.Δεν ξέρω άμα βγαίνουνε τέτοια καλούπια ανθρώπων.

Και εμείς είχαμε σκόνη εδώ,αφρικάνικη δεν ξέρω,ήτανε σαν μια τεράστια ομίχλη ή σαν μια μεγάλη κρεατοψησταριά.Κάνανε κύκλους τα αεροπλάνα.

Όσο για την δασκάλα του πιάνου δεν ξέρω,είδα κάτι βιντεάκια Youtube αλλά θα φροντίσω να την κατεβάσω,να την κριτικάρουμε παρέα να γουστάρουμε.Αυτά from me!

(Either JavaScript is not active or you are using an old version of Adobe Flash Player. Please install the newest Flash Player.)


Return top