Underground Lamas

Girl says:Έχω παρατηρήσει, ότι οι χειμωνιάτικες μέρες είναι γαμάτες…

Πέρα από το γεγονός ότι μπορείς να συνδυάζεις χειμωνιάτικα με καλοκαιρινά ρούχα

η αίσθηση του να περπατάς στο δρόμο

να έχει έναν υπέροχο, λαμπερό ήλιο, ο οποίος δεν σε ζεσταίνει

είναι καταπληκτική.

Σήμερα καθόμουν σε ένα παγκάκι κάνοντας φιλότιμες προσπάθειες να διαβάσω…

ο ήλιος τόσο ευεργετικός και τέλειος, αν και έπεφτε όλος πάνω μου δε θέλησα στιγμή να κρυφτώ κάτω από σκιά κάποιου άλλου ή να μπω μέσα στο γαλλικό ινστιτούτο, παρά το κρύο που έκανε…

Boy πιστεύεις πως αμα από την αρχή η μέρα σου είναι weird συνεχίζεται και καταλήγει έτσι;

Boy says: Τζααααα Mimikats!Kinda missed you! Και η δική μου η μέρα ξεκίνησε απότομα,παράξενα,με μια απίστευτη “μαλακία” να έχει κολλήσει στο δέρμα μου,ίσως μερικοί την ονομάσουν ρουτίνα.

Να μαζεύεσαι κάτω από τα παπλώματά σου,να έχεις αυτή την πίκρα που ίσα σε οδηγεί σε κλάμα,να βαράς ένα κίτρινο μπαλόνι στους τοίχους,αποκριάτικο απομεινάρι.Προσευχές για ένα ζεστό ήλιο να βγει πίσω απ’τα σύννεφα.Χουχουλώνεσαι όλη μέρα στο κρεβάτι.Νιώθεις το μέσα μέρος από τα πόδια σου θερμό,ίσως να ανεβάζεις πυρετό.

I am gonna steal a silver stallion που λέει και η Cat Power να το παρκάρω στην Σπιανάδα,να κάνω βολτούλες παιδιά και τους φίλους μου ως την Ανδρομέδα.Praying for μια καλύτερη μέρα αύριο,να ανέβει ο ήλιος,οι άνθρωποι να είναι φιλικοί και μια τεράστια hug να με περιμένει.

Δυο στίχοι και κλείνω:

Σου περνάει ένα μυρίζων κασκόλ.Σε αγκαλιάζει.Μην φύγεις.

Στο δρόμο μαστουρωμένοι αμερικάνοι με έφεση στα ελληνικά.